Dağlara ziyarət – Musa Yaqub

55 Baxış

Musa yaqub

 Senet.az oxucularına Musa Yaqubun şeirlərini təqdim edir.

 

Dağlara ziyarət

(əzizim, ulu dağlar…)

 

I

Şah dağı şahımdır kürsüsü uca,

Babadağ babamdır müdrik bir qoca

Birində əzəmət, birində hikmət

Biri fərman verir, biri nəsihət –

Qalmışam mən iki dağ arasında.

 

Hələ yol gedirəm dərə boyunca,

Dolaylar dolaşıq, cığırlar haça

Kimdir cığırlara daş möhür basan?

Alım zirvələrdən soraq çətindir

Tülkü dərəsinə enməyim asan,

Qartal yuvasına qalxmaq çətindir,

Qalmışam mən də bu yol ayrıcında.

 

Qartal tərəflərə uçub gəlmişəm,

Dərə uğuldayır qulaqlarımda

Şabran qalasından qaçıb gəlmişəm,

Xaqani kündəsi ayaqlarımda

Şaha itaətim,

Babam Həzrətim

Zəmanəylə sözü çəp gələn mənəm,

Qalmışam bu iki dağ arasında.

II

Vallah nəsihətdən bezmişəm daha,

Gedib yetişəndə salavatgaha,

Salavat çevirdim Babama bir də –

Ahım nəfəs-nəfəs buğlandı yerdə,

Dumanlar süründü ahıma tərəf

Gördüm salavatla işlərim aşmır,

Çevirdim üzümü Şahıma tərəf.

 

III

Gərək Havaxan da Şaha baş əysin,

Mən də Havaxanın ətəklərində.

Çaylar ha daşıyır, dağlar qurtarmır,

Sellər daş aparır kürəklərində.

 

Şahın qartalları düşüb get-gələ,

Soltan qayalara əmr aparır –

Şahın yataqları işləyir hələ,

Dəmiraparan çay dəmir aparır –

Çaylar ha daşıyır dağlar qurtarmır

Yamaclar qurtarmır, tağlar qurtarmır.

 

Çaylar narahatdır, göy əsəbidir,

Bu tufan deyəsən Şah qəzəbidir –

Çaxdı ildırımlar

Yoxlandı taclar,

Titrədi qayanın qoşa qülləsi –

Şahın səngəridir meydan yamaclar

Döyür sinəsini dolu gülləsi –

Döyüşlər qurtarmır, hərblər qurtarmır,

Torpağa qəzəbdən zərblər qurtarmır.

 

IV

Dəvə yal deyirlər

Mindim dəvəyə,

Dəvəmin başına duman, çən düşür,

Yoxuşlar dikəlib çıxır zirvəyə,

Enişlər sürüşüb zirvədən düşür.

 

Qalıb çay altında qədim keçidlər,

Babalar o seldən keçib gediblər;

Yapışıb cığırdan, izdən gediblər;

Altan qayıdıblar, üstən gediblər

Əvvəl Babamıza ziyarət qılıb

Musa bulağından içib gediblər –

Qalmışam mən də bu yol ayrıcında

Dərələr, təpələr, yallar qurtarmır,

Ayaq haldan düşür, yollar qurtarmır.

 

V

Tələlər pas atıb kollu cığırda,

Qurdu buraxıblar gəzir naxırda.

Canavar bicləşib tələyə düşməz,

Ovçunun qurduğu kələyə düşməz –

Qurd tələ quranı salır tələyə,

Alıb quzusunu düşür dərəyə –

Balaca bir pay da verir hərəyə –

Qalmışam qurd ilə pay arasında.

 

VI

Şahın adamları şah oylağında,

“Tülkü tələsi”ndə, kəl yaylağında

Ovlar bərədədir, tüfəng ayaqda,

Harın qoruqçular kefdə, damaqda –

Şahım icazəni, get-gəli verir,

Əli tüfəngliyə dağ kəli verir,

Əli qələmliyə nə verir?! Heç nə…

Biz də yaşayırıq tale gücünə.

Hədələr qurtarmır, hədlər qurtarmır,

Marala güllədən cəhdlər qurtarmır.

 

VII

O baba kəndimdi, adı da Zəngi

Qayası yəhərdi, daşı üzəngi,

Dolanıb başına üfüq çələngi –

Söküldü, töküldü, köçdü, dağıldı…

Dağlara nə var ki, qal oğlu qaldı…

 

Köhnə qəbristanlıq dağın yaşıdı,

Hər qarış baş daşı Əlhəd daşıdı,

Salavat çevirrəm Babama bir də,

Bu gediş-gəliş də sirlidir ancaq –

Ayaqüstəkinə yer çatmır yerdə

Yerdə uzanana yer tapılacaq –

Qalmışam mən də bu yer ayrıcında.

 

VIII

Uzaqda Şahımın ildırımları,

Yaxında Babamın sıldırımları.

Məni sıldırımlar çəkir özünə –

Əcəli göz ilə qaş arasında

Durmuşam mən “Şeytanadaşatılanda”

Qalmışam şeytanla daş arasında

Gedirəm, gəlirəm, dönüb atıram –

Şeytanlar qurtarmır, daşlar qurtarmır,

Böyük savaşlara marşlar qurtarmır.

 

IX

Hərə zirvəsində taxt alıb durub

Biri əbədilik vaxt alıb durub,

Şah dağı qoynunda Sənəm yaylağı

Nə Sənəm qocalar, nə də Şah dağı,

Min dəfə düşsəm də qədəmlərinə

Ərkim yox Şahımın sələmlərinə

Haqqım nazil olmaz, muradım hasil

Dözürəm məhəbbət sitəmlərinə.

Şehotu giləsi gözüm yaşında

Durub gözləyirəm elçi daşında.

 

X

Dünya da belədir, bax, bu çəmən tək

İşi kimə, kefi kimə qalıbdı.

Kəpənəklər üçün oyuncaq çiçək

Arını gör necə işə salıbdı.

 

Gözüm yox dünyanın ayrı işində,

Əlim yox əllərin əyri işində,

Təzədən qayıdıb kamilləşirəm

Qarışqa işində, arı işində –

Bundan şirin peşə tapa bilmərəm,

Bu yurddan müqəddəs oba bilmərəm –

Bir də solub gedə, bir də açıla

Ömrümü bağladım gül ağacına –

Salavat çevirrəm Babama bir də,

Bir gün dirilərəm öldüyüm yerdə,

Qalaram bu iki dağ arasında,

Yəni bir əbədi çağ arasında;

Yerlərin göylərə minacatını –

Sonra oxuyarlar bu bayatını:

– Əzizim ulu dağlar

Çeşməli, sulu dağlar

Burda bir şair ölüb

Göy kişnər, bulud ağlar.

 

yay, 2013

Buynuz

KÖŞƏ YAZARLARI
TOP 10