İnsan – Bülənt Ecevit

20 Baxış

photo_1697

Əlbəttə,

səndən gözəl olacaq

çəkdiyin rəsm,

səndən ucaboy,

səndən yaraşıqlı olacaq

yonduğun heykəl.

Əlbəttə,

nə desə, səndən doğru deyəcək

yazdığın şeir.

səndən daha tez

yol tapacaq ürəklərə

oxuduğun nəğmə,

sehr-sehr,

əfsun-əfsun…

Sən olduğundan böyüksən,

Sən olduğundan yaxşısan,

Sən olduğundan gözəlsən.

Əl-ələ böyütdük sevgini

Birlikdə öyrəndik səninlə

ovcumuzda

ürəyi gup-gup döyünən

quşu sevməyi.

Əl-ələ, qumluqda duyduq

dənizin milyon ildə

yonduğu

sərt qayalara olan sevgisini.

Tırtılları tanıdıq

səninlə baharda,

hələ tırtıl ikən sevdik

sevgidən törəyən kəpənəyi.

Torpağı

evimiz kimi sevdik səninlə,

sevdik, birlikdə sevdik

quru torpağı kürüyə-kürüyə

ev quran köstəbəyi.

Köstəbəyindən torpağına, daşına,

tırtılından kəpənəyinə, quşuna

əl-ələ sevdik bu dünyanı.

Kədəriylə, sevinciylə sevdik

yazıyla, qışıyla sevdik,

ölkə-ölkə,

şəhər-şəhər,

kənd-kənd,

ev-ev sevdik.

Əl-ələ bəsləyib, əl-ələ dərdik,

əl-ələ dərib, insanlara verdik

verdikcə artan sevgimizi.

Sebestian Baxın sonatası

Nə mən soruşum səni,

nə sən məni sor.

Bədəndən çıxmış ruhumuz

fəzada bir eşq məbədi hörür.

Səs olmuş duyğularımız

gəlir

vaxt-bivaxt, dalğa-dalğa,

qırıq-qırıq,

Qovuşsa da səslərimiz bir-birinə,

biz qovuşmuruq.

Nə qollarımız var,

bir-birimizi saracaq.

Nə dodaqlarımız var,

bir-birimizi öpəcək.

Nə görən gözümüz var,

Nə görünən üzümüz var…

Biz eşq məbədi hörürük fəzada -

ən mücərrəd rəsmdən daha mücərrəd,

ən saf zərrədən daha saf…

Azərbaycan türkcəsinə uyğunlaşdırdı: Dilsuz