Pencək nağılı

93 Baxış

əhməd qəşəmoğluƏhməd Qəşəmoğlu

Pencək nağılı

 

Halay, halay içində,

Xəlbir saman içində

Bəzən də acı  tarix

Olur nağıl biçimdə…

Neçəki dəllək dəvə

Hələ hamam içində…

 

Hamamçının tası yox,

Baltaçının baltası yox

Tazı qalstuk taxıb

Çoxdandı xaltası yox.

 

Hə….

 

Eyni yol gedirdi bir neçə nəfər,

Hamı bir-birinə qardaş deyirdi,

Biri də başçıydı, ədalət sözün

Elə hey ağzında gəvələyirdi.

Arada cılızı, qorxağı vardı,

Getdikləri yollar çox nahamvardı.

Kömək edirdilər bir-birlərinə,

Belə davam etdi iki qərinə…

 

Biri də var idi, cəlimsiz, gücsüz

Dildə bir pəhləvan, qəlbdəsə cılız.

Hamıya dil töküb iş aşırırdı,

İmkan düşən kimi aranı qatıb

Xəlvətcə aləmi qarışdırırdı.

 

Bir dağın döşünə çatanda onlar

Başçıya xoş gəlmək istəyən cılız,

Kabab arzusuyla xəlvətdə, gecə

Bir ocaq yandırdı tüstüsü qəvi.

Qəfil bir partlayış qalxdı ocaqdan

Dağıtdı onların yatdığı evi.

Sonra  tufan qopdu, zəlzələ oldu

Hərəsi bir yana qaçdı, səpildi

Arada əlaqə itdi, kəsildi.

 

Həmin bu dəstədə bir mərdi vardı

Ürəyi təmizdi, hiyləsi yoxdu

Üzünə güləni dostu bilərdi.

O cılız, o mərdin var dövlətini

Hey talar, yenə də girəv gəzərdi.

 

O gün ocağı da, cılız hiyləylə

Mərdin tərəfində çatmışdı, gizli

Aləm qarışanda yanar kösövü

Onun  kürəyinə atmışdı, gizli.

Arzusu o idi, yıxılanda mərd

Gedib üst-başını axtarsın tamam,

Əlinə keçirsin var dövlətini.

 

Elə ki, qarışdı aləm, hərə bir yana

Dağılıb düşdülər min bir oyuna

Mərdin başı lovlu dərədə təkcə

Alovlar içində  çırpınan  zaman

Baxıb yol gəzirdi, bir yana çıxsın,

Düşdüyü bəladan canın qurtarsın.

 

Dərənin başında başçını gördü,

Sandı kömək edər, üzünə güldü.

Gördü ki, başçının sifəti başqa -

Bir vaxt dost deyənin gözündə nifrət.

Gördü ki, cılızı qısqırdır ona

Gördü ki, düşübdü murdar oyuna.

 

Başçı əl qolunu bağladı onun,

Cılız tez tullanıb hay sala-sala

Mərdin pencəyini  çıxardı  həmən.

Başçı üz çevirdi, guya görmədi

Mərd haray saldı ki, pencəyimi  ver!

Cılız bir fahişə hay küyü saldı,

Dedi:- yox vermərəm, pencək mənimdi,

Mənə elə gəlir, babam tikibdi!

Pencəyin sapının pambıqlarını

Nağıl edən var ki, nənəm əkibdi!

 

Qaldırdı təpiyi mərd min qəzəblə

Dedi:- sərsəm qarğa çərənləmə gəl!

Qaytar tez pencəyi, axmaq başına

Sarsaq kəlmələrin olacaq əngəl!

İstədi cılızı bərk kötəkləsin,

-Oğru, hayçı-küyçü, qatilsən, desin.

Alıb pencəyini cılızı həmən

Rədd ol ta gözümdən, itil sən, desin.

 

Nərildədi başçı, min haray saldı

Cılızın əlini əlinə aldı.

Çımxırdı mərdə ki, tələsmə hələ,

Danışdı hiyləylə  o gülə-gülə:

-Bəlkə də düz deyir, bunun nənəsi

Bəlkə pambıq əkib öz həyətində?….

Heç kim bilmirsə də, bəlkə babası

Dərzi dükanında fəhlə işləyib?

İsbat edəmməzsən, bəlkə bu cılız

On dəfə pencəyi yuxuda görüb?

 

Sən dayan, biz hələ bir araşdıraq,

Hər sözün yanına söz yaraşdıraq.

Özün görürsən ki, qəliz bir işdi,

Səs salma bu işlər xeyli qarışdı.

 

Mərdin əl-ayağı yanmışdı tamam,

Arxasız, köməksiz qalmışdı tamam.

Diz çökdü, oturdu, gözündə kədər

Bildi ki, bir kömək gözləmək hədər.

 

Ancaq bu təpədən qarşı tərəfdə

Bir qardaşı vardı, dizində təpər.

Ümidi onaydı, o da aralı

Mərd burda inlədi, düşdü yaralı.

 

Başçı da, çılız da qorxmasaydılar

Uzaqlarda olan igid qardaşdan

Mərdi parça-parça eyləyərdilər,

Özlərinə əhsən söyləyərdilər.

 

Mərd özünə gəldi, qardaş da gəldi

Yanığı sağaldı, xeyli dikəldi.

Pencəyi istədi yenə cılızdan,

Əlindən qan süzən oğru, xırsızdan.

 

Bu vaxt yan yörədən çıxdı neçəsi,

Biri dərhal dedi, pencəyi qaytar!

Dedi dəfələrlə təkrar elədi.

Kimsə eşitmədi, söz oldu hədər.

 

Cılızın bir gözü yan yörəsində

Bir gözü yaş tökdü, aman dilədi:

-         Pencəkdən babamın qoxusu gəlir!

Bu dərd ürəyimi dağıdır, dəlir.

 

Bir birinə baxdı ətrafdakılar,

Astaca, xəlvətcə, göz eylədilər.

Dedilər çılızın öz hikməti var,

Bu hikmət bizə də verər xeyli kar.

 

Sonra gizli-gizli plan qurdular,

Planda – hap goplar, hiylə, ordular.

Mərdə dedilər ki, gözlə hələ sən

Hər şeyə çox baxma açıq gözlə, sən

Bir az uyu, başını qat hay-küyə,

İstəyin nə? söylə yalnız sözlə sən.

 

Ədalətlə həll edərik bu işi,

Haray salma, həddini bil, ay kişi!

Xətrinə sən dəymə bizim cılızın,

Görək nələr olur?  Hələ yol uzun.

 

……..