Xakasiyalı Anatoli Kıştımovun – ŞEİRLƏRİ

25 Baxış

анатолий кыштымов(Xakasiya)

 Tərcümə: Oktay Hacımusalı

Payız eskizləri

 

Rəssam göründü

əvvəl boyaları çıxartdı

sonra fırçasını.

Fırçasını batırdı boyaya

Bir az da

Dərinə getdi

Sonra lap çox!…

Və səni çəkməyə başladı

Yorulmadan, səylə

Səni,

Boyunu, buxununu,

Sarı yarpaqlarını…

Yapraqlarda

Işıqlar payızın gəldiyini göstərir…

Biz kədərliyik…

 

 

Hərarət yüksəlir parkdakı kollardan,

Bu sarı sonbahar onları yandırıb yaxır,

Saralıb solublar…

Bir dəqiqə gözlə!

Uzaqda bir rəssam

Yaşlı qadının getməyini gözləyir parkdan.

Yarımçıq rəsmini tamamlamaq üçün,

Qadınsa başını Puşkinin heykəlinə söykəyib…

***

 

Hər şey keçmişin simvollarında gizlənib…

Ayın qızılı rəngi, ulduzların parıltısı

Gözünü qırpmadan baxmaq və görmək lazımdır sadəcə

Burdan dayan və bax ancaq…

Çərçivənin içində imiş kimi görünür ağaclar

Bax və ağacların içini oyan nisgili gör…

Və qucaqla

Və dizlərinin üstünə otur…

Otur səhərə kimi,

Səhər durub gedərsən…

 

***

 

Bir sapsarı payız səhəri,

Tünd qızılı rəngə bürünən bağça

Silah kimi üzümə tuşlanan ağac budaqları,

çırılçılpaq…

Və yağmurlar donub, gücsüz

küləklərdə uçuşan damcılar sağa – sola sovrulur…

hanı ətirli güllər,

gözoxşayan çiçəklər?

qapqara ocaq yerinə

bənzəyir torpaq.

 

Beləı qoyulub himi.

Və boş… Sonsuza kimi

 

***

Yenə xəzan vuran payız yarpağı

Qəfil sürətlə yerə budaqdan düşdü –

Payızın xəbərçisi.

Və külək əsdi

və pəncərələr bağlandı

beş – altı il əvvəl necə kip bağlanmışdısa…

yenə qovuldular xəyallar

hər yeri kip bağlanan və yuxulu pəncərələrdən…

Və mən həddindən artıq axmaq olduğumu

Payızın isə qayçı kimi yarpaqları kəsdiyini düşündüm!

Ağaclar yırğalanır sakitcə yerində

Payızdan geriyə ancaq xışıltı qalır.

Payız sürətlə hücum çəkir

Yarpaqların üstünə

Yarpaqlar sənim, mənim, bizim çiyinlərimizdə

Gedir son mənzilə.

Dualarında isti bir dua,

Bir şam kimi yanır, yanır

Yarpaqların sarı işıqları.

Işıqlar, işıqlar… Biz açıq – aşkar budaqdan qopmaq,

Kirpikləri tənhalığa qapamaq üçün tələsirik.

Və biz heykəl kimi dayanmışıq,

Və zaman dayanmaq bilmir.

Və biz heç nə soruşmuruq,

Sadəcə dayanıb gözləyirik,

Üstümüzü isladır

Iri damcıları ilə yağmur…

 

***

 

Anam bizə eyni paltarı

Geyindirərdi uşaq olanda

Və deyərdi ki,

Siz böyüyəndə çiçək olacaqsınız.

Yellənən beşiklərin

Keçmək olmaz altından.

Sizin şərqiləriniz

Atlını salardı atından.

Bir qadın yatır indi xəstə yatağında,

əyilib beli.

“Ağrımıram, narahat olma, oğlum”

– belə deyə bilmir,

Tutulub dili.

 

Ocağın səsi gəlir,

Səssizlikdə arada.

Musiqi ritmi kimidir,

Insanlara qan – qada.

 

Anamsa uçdu getdi,

Ulduzlara qarışdı.

Göydən yerə baxaraq,

Taleyiylə barışdı.

 

Bölmə : Poeziya, Ədəbiyyat
KÖŞƏ YAZARLARI
TOP 10