Senet.az mərhum şair, qəzəlxan Hacı Arif Buzovnalının şeirlərini təqdim edir.
Ümid etdim gələr bir gün, nəhayət, xoş xəbər səndən,
O bir gün gəlmədi, ey bəxti-biçarə, həzər səndən.
Mənə məndən yetişdi hər bəla, ey binəva könlüm,
Sənə, sən barı yol vermə toxunsun bir xətər səndən.
Sevinc həddin aşır, divanələrtək rəqs edir ruhum,
Haçan ki, söz açır, ey nazənin yarım, kədər səndən.
Ömürlərdir yatan bəxtin qulağın dəng edib hər gün
Səadət bir qədər məndən pıçıldar, bir qədər səndən.
Üzüm dönsün, əgər üz döndərib bir özgəyə baxsam,
Dilim yansın, şikayət eyləsəm bir yol əgər səndən.
Sabah gəl ruhumu məğlub elə, idrakımı fəth et,
Səni qalib görəndə şad olur könlüm betər səndən.
Nigaran Arifəm, gəl yarım ol, bu bəxt ilə olsun
Nə bir kəs bəxtiyar məndən, nə bir kəs bəxtəvər səndən.
Üçlük
Sənsizliyə tab eyləyə bilsəydi bu könlüm,
Məcnun kimi gündüz-gecə çöllərdə gəzərdim,
Məcnun kimi çöllərdə gəzərdim və dözərdim.
Qəlbimdə əgər bilsə idim vəslə güman var,
Köksümdəki hər bir ucalan dağı çapardım,
Köksümdəki hər dağı çapardım və tapardım.
Olsaydı əgər mümkün o dünyaya gedəndə
Bir dəfə səni görməyimi arzu edərdim,
Bir dəfə səni arzu edərdim və gedərdim.
Getdin, nədi sevda qəminin zilləti bildim,
Gəlsəydin əgər sevgidəki zövqü bilərdim,
Gəlsəydin əgər zövqü bilərdim və ölərdim.
Bəxt ulduzumu olsa idi görməyə imkan,
Zülmətlər içindən özümə bir yol açardım,
Zülmətlər içindən yol açardım və qaçardım.
Qədrini bil qismətin,
Bir gün elindən çıxar.
Mən sənə
Hamıdan əvvəl dedim,
Bilmədin.
Olsa əgər müşkülün,
Özgələrə açma əl.
Ərk ilə
Aç qapımı, gəl, - dedim,
Gəlmədin.
Ver yelə dünya qəmin,
Ruhunu qat ruhuma,
Qönçətək
Dərdi soyun, gül, - dedim,
Gülmədin.
Yollara həsrət düzüb
Qəm çiləyən gözlərin,
Dön geri
İzlərini sil, - dedim,
Silmədin.
Kimsə dedi hardasa
"Ölmüşə yoxdur günah".
Gəl, - dedim,
Bircə saat öl, - dedim,
Ölmədin.
Bağlayın ağ pərdələri
Cahangir Novruzova
Bağlayın ağ pərdələri,
Tamaşa bitib, kimsə qalmayıb,
Hamı gedib.
Bir mən qalmışam, bir də bu səhnə,
Daha heç kim, daha heç nə...
Bağlayın ağ pərdələri,
Yalandır bu zülmət, bu işıq,
bu kədər, bu sevinc,
məhəbbət, yaraşıq
Hamısı yalandır,
Hamısı gedəndir,
Pərdələr qalandır.
Bağlayın ağ pərdələri,
Mənə soyuqdur,
İsinmək istəyirəm,
Onlara bürünmək istəyirəm,
Bircə gün, cəmi bir dəfə
ağappaq görünmək istəyirəm.
Bağlayın ağ pərdələri,
Onlara toxunum,
Onlardır dünyada
ən doğmam, yaxınım.
Neynirəm Hamletin zirehin,
Qacarın xələtin.
Xosrovun tacını,
Bəhramın gücünü neynirəm,
Səhnələr bəzəyi
bu şahlar, sultanlar
bu ağ pərdələrə yenilib,
bu ağ pərdələrə basılıb,
Qiymətli zirehlər, xələtlər
Səhnədən alınmış bac kimi
Hansısa qaranlıq otaqda asılıb.
Bağlayın ağ pərdələri,
Onlar anamın ağ saçlarıdır,
Qoy öpüm, oxşayım,
Kaş mən də
qürbətdə ağaran saçımla
bu ağ pərdələrə oxşayım.
Bağlayın ağ pərdələri.
Təxəyyülsüz Tanrı: Urizen obrazının fəlsəfəsi
Əriyən zamanın portreti
"Xanım gəlincik ilə"-Bir rəsmin tarixçəsi
Şah əsərin hekayəsi: Fra Filippo Lippinin “İki mələklə Madonna və Uşaq” əsəri
Leonardo Da Vinçi – Cadügərlərə və kimyaçılara qarşı
Çığırtı: İnsan ruhunun səssiz hayqırtısı
“Ulduzlu Gecə”-Bir rəsmin tarixçəsi
“Şərqin Van Qoqu: Səttar Bəhlulzadənin Həyatı və Sənət Manifesti”
Van Qoq işığının izində - Türkan Turan yazır
Xalq rəssamı Lətif Kərimovun anım günüdür