Edqar Alan Ponun şeirləri

Senet.az Ayşə Nəbinin tərcüməsində Edqar Alan Ponun şeirlərini təqdim edir:

Tapmaca

Müdrik qraf urak dedi bir dəfə: “Çətindir sonetdə tapmaq bir fikir! Çox vaxt yazar üçün o əyləncədir, Gətirin işığa tutaq biz onu.   Zərifdir o qadın örpəyi kimi, Salır o üzlərə kölgəyini. Başqa şair isə fərqli düşünür: Nala-mıxa vurur, o heçdir deyir, Şerin mənası bir zibil deyil”.   D’Urak haqlıdır, küfrdür “Petrarkın cəfəngiyyatı”. O bir boş, mənasız söz yığınıdır, Eləcə vururlar, sanki laqqırtı.   Budur mən yazıram öz cavabımı, Tapıram mənalı deyilməmiş söz. Qoyuram adını öz sevgilimin Məna çələnginin çiçək yerinə.      

Helenə

Helen, sənin gözəlliyin O balıq qoxulu dəniz üstündən Yorğun yolçu kimi şütüyüb gedən Naykın yelkənidir keçmiş günlərdən.   Kədər dənizində qərq olanda mən O sünbül saçların, solğun bənizin, O su pərisi tək həzincə səsin Doğma xəyallara qaytardı məni, Əbədi gözəllik o Elladaya, Qaytardı Romanın əzəmətini.   Almaz pəncərənin önündə durub Çırparaq o zərif qanadlarını Alıb əllərinə yanan o çırağı Ey ağıl, Müqəddəs yuxuya tərk etmə məni.